Lawenda fioletem pachnąca

Jest jednym z popularniejszych w Polsce ziół. Jej ojczyzną są rejony Morza Śródziemnego, ale doskonale udaje się również na terenie naszego kraju. Lawenda. Roślina fioletem pachnąca.

Krótka historia

Lawenda to zioło znane już od czasów starożytnych. Już dawno Egipcjanie, Grecy oraz Rzymianie wykorzystywali jej cudowne właściwości. Przy jej pomocy balsamowali zwłoki, które w niezmienionym stanie trwały całe lata. Wykorzystywano ją również do leczenia rozmaitych przypadłości oraz aromatyzowania mydła i wody, w której zażywano kąpieli.

Średniowiecze to czas, kiedy lawenda lekarska (inaczej lawenda wąskolistna) odgrywała ogromną rolę w praktykach religijnych. Podobnie było w okresie późnego renesansu. Około roku 1568 roślina ta zawitała do Anglii. Podobno Elżbieta I bardzo ceniła sobie tę roślinę. Napar z niej miał przynosić jej ulgę w napadach migrenowych.

Właściwości lecznice lawendy lekarskiej

Lawenda wykazuje szereg działań leczniczych. Z jej kwiatów przyrządza się herbatkę, która działa uspokajająco. Doskonale radzi sobie z bólem głowy. Sole, do których dodano olejek lawendowy pomagają przywrócić świadomość osobom, które zemdlały. Ci, których dopadła chrypka również mogą sięgnąć po herbatkę lawendową.

Z lawendy przygotowuje się również maść. Przynosi ona ulgę przy różnego rodzaju stanach zapalanych. Przyspiesza gojenie się oparzeń oraz zadrapań. Łagodzi dolegliwości bólowe w obrębie stawów.

Olejek lawendowy warto dodawać do kąpieli. Pomoże to skutecznie się zrelaksować i rozluźni napięte mięśnie.

Lawenda w domu w naszej kuchni

Roślina ta wyróżnia się słodkim smakiem, w którym wyraźnie daje się wyczuć nuta kwiatowo – cytrynowa. Do potraw można używać zarówno świeżej, jak i suszonej lawendy. Decydując się na tą drugą należy pamiętać, że wyróżnia się ona niezwykle silnym aromatem. Należy więc stosować ją z umiarem, gdyż bardzo szybko zabija właściwy smak potrawy.

Lawenda idealnie podkreśla smak potraw z dziczyzny i baraniny. Komponuje się z innymi ziołami, wśród których znajdują się między innymi oregano, estragon oraz bazylia.

Jest nieocenionym dodatkiem do deserów. Cukier lawendowy, który każdy może przygotować w domu, jest doskonałym dodatkiem do różnorodnych kremów i ciast.

Kiedy zbierać i jak przechowywać?

Aby lawenda cieszyła nasz nos wyjątkowym zapachem, jej kwiaty muszą zostać zebrane zanim całkowicie się otworzą. W przeciwnym razie błyskawicznie utracą swój niesamowity zapach. Najlepiej zbiór przeprowadzić w godzinach południowych. To właśnie wtedy olejki koncentrują się w tej część rośliny. Dzięki temu wydają one najsilniejszy aromat. Kiedy kwiaty zupełnie wyschną, można przechowywać je w papierowych torebkach.

Cechy lawendy wąskolistnej

Liście lawendy wąskolistnej mogą być zielone, szare lub szaro-zielone i formy. Posiada krótkie łodygi kwiatowe i krótkie główki kwiatowe o kształcie cylindrycznym. Kwiaty pojawiają się w czerwcu i lipcu i mają bogaty słodki zapach. Jaśniejsze formy zwykle mają silniejszy zapach. Są to bardzo popularne gatunki uprawiane do ekstrakcji oleju, dające wysokiej jakości oleje kamfory stosowane w drogich perfumach i aromaterapii. Odmiany, zwłaszcza te bogato kolorowe, są doskonałe do użytku kuchennego. Delikatność ich miękkiego, słodkiego zapachu jest idealnym dopełnieniem smaku do deseru i sałatki.

1 opinia

  1. ormanik

    Faktycznie herbatka z lawendy lekarskiej działa kojąco na nerwy, polecam wszystkim zestresowanym 🙂 Kiedy natomiast należy ją zbierać? To zależy, na co ją chcemy przeznaczyć. Na potrzeby umieszczenia jej w woreczkach zapachowych zbieramy ją wtedy, gdy jak najwięcej kwiatków jest rozwiniętych, bo wtedy lawenda lekarska daje największy aromat. Jeżeli są one zwinięte, niestety jej walory zapachowe są znacznie słabsze.

Zostaw opinię

Twój adres email nie będzie publikowany. Pola obowiązkowe zaznaczone są znakiem *